بشارت به خروج ماه صفر
بشارت به خروج ماه صفر
پرسش :
آیا سخن زیر از پیامبر(ص) است؟
هر کس مژده ی ماه ربیع الاول را بدهد، من بشارت بهشت را به او می دهم.
پاسخ :
در منابع روایی نیافتیم. گویا جمله ی فوق در اصل به صورت زیر بوده است که تغییر یافته:
هرکس خروج ماه صفر را به من بشارت دهد، به بهشت می رود.
هرچند درست این حدیث به صورت زیر است:
مَنْ بَشَّرَنی بِخُرُوجِ آذارَ فَلَهُ الْجَنَّه؛[۱]
هر کس مرا به خروج [ماه] آذار بشارت دهد، به بهشت می رود.
و این حدیث توضیح خاص خود را داردکه درادامه بخوانید/
پرسش :
آیا چنین حدیثی از قول پیامبر(ص) صحت دارد؟
هرکس خروج ماه صفر را به من بشارت دهد، به بهشت می رود.
پاسخ :
آنچه در روایت آمده خروج ماه آذار ـ از ماه های رومی ـ است. پیامبر اکرم(ص) فرمود:
مَنْ بَشَّرَنی بِخُرُوجِ آذارَ فَلَهُ الْجَنَّه؛
هر کس مرا به خروج [ماه] آذار بشارت دهد، به بهشت می رود.
ملاحظه ی سبب صدور حدیث، نشان می دهد که حضرت با این جمله می خواسته ابوذر را به عنوان فردی بهشتی به مردم معرفی کند؛ زیرا پس از این جمله، ابوذر بود که این خبر را به حضرت داد. شیخ صدوق سبب صدور حدیث را از ابن عباس نقل کرده است:
کانَ النَبِی(ص) ذاتَ یوْمٍ فی مَسْجِدِ قُبا وَ عِنْدَهُ نَفَرٌ مِنْ أصْحابِهِ فَقالَ: «أوَّلُ مَنْ یدْخُلُ عَلَیکُمُ السّاعَه، رَجُلٌ مِنْ أهْلِ الجَنَه».
فَلَمّا سَمِعُوا ذلِکَ قامَ نَفَرٌ مِنْهُمْ فَخَرَجوا وَ کُلُّ واحِدٍ مِنْهُمْ یحِبُّ أنْ یعُودَ لِیکونَ أوَّلَ داخِلٍ فَیسْتَوجِبَ الْجَنَّه، فَعَلِمَ النَّبِی(ص) ذلِکَ مِنْهُمْ، فَقالَ لِمَنْ بَقِی عِنْدَهُ مِنْ أصْحابِهِ: «إنَّهُ سَیدْخُلُ عَلَیکمْ جَماعَه یسْتَبِقُونَ، فَمَنْ بَشَّرَنی بِخُرُوجِ آذارَ فَلَهُ الْجَنَّه».
فَعادَ القَوْمُ وَ دَخَلُوا وَ مَعَهُمْ أبوذرٍّ فَقالَ لَهُمْ: «فی أی شَهْرٍ نَحْنُ مِنَ الشُهورِ الرّومیه؟» فَقالَ أبوذرٍّ: قَدْ خَرَجَ آذارُ یا رَسولَ الله، فَقالَ(ص): «قَدْ عَلِمْتُ ذلِکُ یا أباذَرٍّ وَ لکِنّی أحْبَبْتُ أنْ یعْلَمَ قَوْمی أنَّکَ رَجلٌ مِنْ أهْلِ الجَنَّه، وَ کَیفَ لا یکُونُ ذلِکَ وَ أنْتَ الْمَطْرودُ عَنْ حَرَمی بَعْدی لِمَحَبَّتِکَ لأهْلِ بَیتی، فَتَعِیشَ وَحْدَکَ وَ تَمُوتَ وَحْدَکَ، وَ یسْعَدَ بِکَ قَوْمٌ یتَوَلَّوْنَ تَجْهیزَکَ وَ دَفْنَکَ، أولئِکَ رُفَقائی فِی الْجَنَّه الْخُلْدِ الَّتی وُعِدَ المَتَّقُونَ.»[۱]
روزی پیامبر در مسجد قبا با اصحاب خود نشسته بود. به آنان فرمود: نخستین فردی که اکنون بر شما وارد می شود، از بهشتیان است.
برخی افراد چون این سخن را شنیدند، بیرون رفتند تا شتابان باز گردند و به سبب این خبر، از بهشتیان شوند. پیامبر این را فهمید و به آنان که مانده بودند فرمود: اکنون چند نفر بر شما در می آیند که هر یک از دیگری سبقت می جوید. از میان آنان، هر کس به من بشارت دهد که ماه آذار تمام می شود، اهل بهشت است.
آن گروه بازگشته وارد شدند. ابوذر نیز با آنان بود. پیامبر به آنان فرمود: ما در کدام ماه رومی هستیم؟ ابوذر گفت: ای پیامبر خدا، آذار تمام شد. پیامبر فرمود: ای ابوذر، این را می دانستم، اما دوست داشتم که امت من بدانند تو بهشتی هستی، و چسان بهشتی نباشی، در حالی که تو را پس از من، از حرمم (مدینه) می رانند، چون به اهل بیت من محبت داری. پس تنها زندگی می کنی و تنها می میری و گروهی سعادت تجهیز و کفن و دفن تو را می یابند. آنان همراهان من در بهشت جاودان اند؛ بهشتی که به پرهیزگاران وعده داده شده است.[۲]
حلول ماه ربیع الاول مبارک باد
برکات و اعمال ماه ربیع الاول
حلول ماه ربیع الاول مبارک باد
ماه "ربیع الاول" همانگونه که از اسم آن پیداست بهار ماه ها مى باشد
به جهت اینکه آثار رحمت خداوند در آن هویداست . در این ماه ذخایر برکات خداوند و نورهاى زیبایى او بر زمین فرود آمده است . زیرا میلاد رسول خدا (صلى الله علیه و آله و سلم ) در این ماه است و مى توان ادعا کرد از اول آفرینش زمین رحمتى مانند آن به خود ندیده است .
ماه محرم و صفر را پشت سر گذاشتیم با اندوه و اشک و ناله ،اشک ریختیم و دل
تازه کردیم و با یاد عظمت آقا ابا عبدالله الحسین بزرگ شدیم، از خزان عفلت
به برکت اشک های محرم و صفر به بهار رسیدیم و اکنون وقت آن است که در این
بهار به یمن رویش دوباریمان سجده شکر به جای آوریم و این بهار را قدر
بدانیم و بندگی کنیم.
ماه "ربیع الاول" همانگونه که از اسم آن پیداست بهار ماه ها مى باشد؛ به
جهت اینکه آثار رحمت خداوند در آن هویداست . در این ماه ذخایر برکات خداوند
و نورهاى زیبایى او بر زمین فرود آمده است . زیرا میلاد رسول خدا (صلى
الله علیه و آله و سلم ) در این ماه است و مى توان ادعا کرد از اول آفرینش
زمین رحمتى مانند آن به خود ندیده است . چرا که او داناترین مخلوقات
خداوند و برترین آنها و سرورشان و نزدیکترین آنها به خداوند و
فرمانبردارترین آنها از او و محبوبترینشان نزد او مى باشد، این روز نیز
برتر از سایر روزهاست . و گویا روزى است که کاملترین هدیه ها، بزرگترین
بخشش ها، شاملترین رحمتها، برترین برکتها، زیباترین نورها و مخفى ترین
اسرار در آن پى ریزى شده است .
پس بر انسان مسلمان که برترى رسول خدا (صلى الله علیه و آله و سلم ) را
قبول داشته و مراقب رفتار با مولایش مى باشد واجب است در این ماه به شکرانه
ارازنی شدن آن نعمت بزرگ به عبادتی از سر شور و اشتیاق بپردازد،گرچه
عبادات شبانه روزی عالمیان هرگز در خور چنین نعمتی نخواهد بود اما "آنچه
سعی است ما در طلبش بنماییم".
مهمترین اعمال این ماه
شب اوّل:
این شب به نام «لیلة المبیت» مزیّن است، در این شب یک حادثه مهمّ تاریخى
واقع شد و آن این که در سال سیزدهم بعثت، رسول خدا(صلى الله علیه وآله) از
مکّه به قصد هجرت به سوى مدینه، از شهر خارج شد و در «غار ثور» پنهان گردید
و امیر مۆمنان على(علیه السلام) براى اغفال دشمنان، فداکارانه در بستر
رسول خدا(صلى الله علیه وآله) خوابید
آیه شریفه «وَ مِنَ النّاسِ مَنْ یَشْرِى نَفْسَهُ ابْتِغاءَ مَرْضاتِ
اللّهِ وَ اللّهُ رَءُوفٌ بِالْعِبادِ ؛ بعضى از مردمِ (با ایمان و فداکار)
جان خود را در برابر خشنودى خدا مى فروشند و خداوند نسبت به بندگان مهربان
است»(1) در حقّ آن حضرت نازل شد.(2)
سال هجرت رسول خدا(صلى الله علیه وآله) مبدأ تاریخ مسلمانان است و تحوّلى عظیم در جهان اسلام روى داد.
1- روزه گرفتن به شکرانه سلامتی پیامبر اعظم و امیرمۆمنان از گزند کفار و مشرکان در اول ربیعالاول.
2- خواندن زیارت پیامبر (صلی الله علیه و آله) و علی (علیه السلام) در این روز.
روز هشتم:
در روز هشتم ربیع الأوّل، سال 206، شهادت امام حسن عسکرى(علیه السلام) طبق
روایتى واقع شده است و از همان روز، امامت حضرت صاحب الزّمان، حجّة بن
الحسن ـ عجّل الله تعالى فرجه الشریف ـ آغاز گردید.(3)
در این روز شایسته است زیارت امام حسن عسکری علیه السلام خوانده شود.
روز دهم :
روز ازدواج رسول خدا(صلى الله علیه وآله) با حضرت خدیجه کبرى(علیها السلام)
است در حالى که رسول خدا(صلى الله علیه وآله) 25 ساله بود و حضرت
خدیجه(علیها السلام)40 ساله. به همین مناسبت روزه این روز به عنوان
شکرگزارى مستحب شمرده شده است.(4)
روز دوازدهم:
این روز مطابق نظر مرحوم شیخ کلینى و مسعودى و همچنین مشهور میان اهل سنّت،
روز ولادت با سعادت نبىّ مکرّم اسلام(صلى الله علیه وآله)است.(5)
همچنین در این روز، رسول خدا(صلى الله علیه وآله) بعد از 12 روز که مسیر
راه میان مکّه و مدینه را پیمود وارد مدینه گردید.(6) و نیز روز انقراض
دولت بنى مروان در سال 132 است.(7)
اعمال مستحب در این روز به شکرانه انقراض دولت اموی دو مورد است:
1- روزه گرفتن.
2- دو رکعت نماز مستحبی که در رکعت اول بعد از حمد، سه بار سوره کافرون و در رکعت دوم بعد از حمد سه بار سوره توحید خوانده میشود.
روز چهاردهم:
در سال 64 در چنین روزى، یزید بن معاویه به هلاکت رسید.(8)
وى پس از سه سال و نُه ماه خلافت که همراه با جنایات عظیمى بود - که
مهمترین آن واقعه کربلا و شهادت ابى عبداللّه الحسین(علیه السلام) و یارانش
مى باشد - در سنّ سى و هفت سالگى در منطقه «حوران» زندگى ننگینش به پایان
رسید جنازه اش را در دمشق دفن کردند ولى اکنون اثرى از او نیست.(9)
شب هفدهم:
طبق روایات مشهور شیعه، شب ولادت حضرت خاتم الانبیا، رسول معظّم اسلام(صلى الله علیه وآله) است و شب بسیار مبارکى است.(10)
1) غسل به نیّت روز هفدهم ربیع الاوّل.(فلاح السائل، صفحه 61 )
2) روزه: که براى آن فضیلت بسیار نقل شده است، از جمله در روایاتى از ائمّه
معصومین(علیهم السلام)آمده است: کسى که روز هفده ربیع را روزه بدارد،
خداوند براى او ثواب روزه یکسال را مقرّر مى فرماید.(اقبال، صفحه 603 )
3) دادن صدقه، احسان نمودن و خوشحال کردن مۆمنان و به زیارت مشاهد مشرّفه رفتن.(همان مدرک )
4) زیارت رسول خدا(صلى الله علیه وآله) از دور و نزدیک در روایتى از آن
حضرت آمده است: هر کس بعد از وفات من، قبرم را زیارت کند مانند کسى است که
به هنگام حیاتم به سوى من هجرت کرده باشد، اگر نمى توانید مرا از نزدیک
زیارت کنید، از همان راه دور به سوى من سلام بفرستید (که به من مى
رسد).(همان ص 604)
5) زیارت امیر مۆمنان، على(علیه السلام) نیز در این روز مستحب است با همان
زیارتى که امام صادق(علیه السلام) در چنین روزى کنار ضریح شریف آن
حضرت(علیه السلام) وى را زیارت کرد.(همان مدرک، صفحه 608 ) (این زیارت در
بخش زیارات، مفاتیح آمده است).
6) تکریم، تعظیم و بزرگداشت این روز بسیار بجاست، مرحوم «سیّد بن طاووس»،
در اقبال، در تکریم و تعظیم این روز به خاطر ولادت شخص اوّل عالم امکان و
سرور همه ممکنات حضرت نبىّ اکرم(صلى الله علیه وآله) سفارش بسیار کرده
است.()
بنابراین، سزاوار است مسلمین با برپایى جشن ها و تشکیل جلسات، هرچه بیشتر
با شخصیّت نبىّ مکرّم اسلام(صلى الله علیه وآله)، سیره و تاریخ زندگى او
آشنا شوند و از آن، براى ساختن جامعه اى اسلامى و محمّدى بهره کامل گیرند.
همچنین یکسال قبل از هجرت رسول خدا(صلى الله علیه وآله)، در چنین شبى معراج آن حضرت صورت گرفت.(11)
روز هفدهم:
همان گونه که گفتیم مشهور میان علماى امامیّه آن است که روز هفدهم ربیع
الأوّل، روز ولادت با سعادت رسول خدا حضرت محمّد بن عبداللّه(صلى الله علیه
وآله) است و معروف آن است که ولادتش در مکّه معظّمه، واقع شده است، و زمان
ولادتش هنگام طلوع فجر، روز جمعه، سنه عام الفیل بوده است.(12) (عام الفیل
سالى است که ابرهه با لشکرش که بر فیل سوار بودند به قصد تخریب کعبه آمد،
ولى همگى نابود شدند).
همچنین در چنین روزى در سال 83 هجرى قمرى، ولادت امام صادق(علیه السلام)
واقع شده است و از این جهت نیز بر اهمّیّت این روز افزوده شده است.(13)
ماه ربیع الأوّل گرچه آغاز آن آمیخته با خاطره غم انگیز و اندوهبار شهادت
امام حسن عسکرى(علیه السلام)است، ولى از آن جا که میلاد مبارک حضرت ختمى
مرتبت رسول گرامى اسلام(صلى الله علیه وآله) مطابق روایت معروف، در هفدهم
این ماه و طبق روایت غیرمعروف، در دوازدهم آن واقع شده و میلاد حضرت
صادق(علیه السلام) نیز در هفدهم این ماه است، ماه شادى و جشن و سرور است.
از آن جا که هجرت پیامبر اکرم(صلى الله علیه وآله) که سرچشمه دگرگونىِ عمیق
در جهانِ اسلام و عزّت و شوکت مسلمین شد، و همچنین داستان «لیلة المبیت»
در این ماه واقع گردیده، و آغاز امامت پربرکت حضرت بقیة اللّه (ارواحنا
فداه) همزمان با شهادتِ پدر بزرگوارش نیز مى باشد در مجموع از ماههاى
بسیار پربرکت و پرخاطره است، که سزاوار است، همه علاقه مندان مکتب اهل
بیت(علیهم السلام) آن را ارج نهند و گرامى بدارند.
شورای سیاستگذاری ائمه جمعه کشور*
دعـای سلامتی و ظهور امـام زمـان(عج)
دعـای سلامتی و ظهور امـام زمـان(عج)
اللَّهُمَّ کُنْ لِوَلِیِّکَ الحُجَهِ بنِ الحَسَن
صَلَواتُکَ علَیهِ و عَلی آبائِهِ
فِی هَذِهِ السَّاعَهِ وَ فِی کُلِّ سَاعَهٍ
وَلِیّاً وَ حَافِظاً وَ قَائِداً وَ نَاصِراً وَ دَلِیلًا وَ عَیْناً
حَتَّی تُسْکِنَهُ اَرْضَکَ طَوْعاً وَ تُمَتعَهُ فِیهَا طَوِیلا
بِرَحْمَتِکَ یا اَرْحَمَ الرّاحِمینَ
أَللّهمّ صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدوعَجِل الفَرَجَهُم
حلول ماه ربیع الاول بر همگان مبارک باد
امروز به عشاق حسین، زهرا دهد مزد عزا
یک عده را درمان دهد، یک عده بخشش در جزا
یک عده را مشهد برد، یک عده را دیدار حج
باشد که مزد ما شود، تعجیل در امر فرج
حلول ماه ربیع الاول مبارک
هنگام سرور کائنات است امشب
اوقات گرفتن برات است امشب
بفرست بر محمد صلوات
زیرا که بهار صلوات است امشب
فرا رسیدن ماه ربیع الاول مبارک
مشکی از تن به درآرید ربیع آمده است
خم ابرو بگشایید ربیع آمده است
مژده ای ختم رسل داد که: آید به بهشت
هر که بر من خبر آرد که ربیع آمده است
حلول ماه ربیع الاول مبارک